Zoals Luis Moya in zijn persoonlijke aantekeningen aangaf, bestaat de constructie uit verticale elementen in baksteen en ongewapend beton, een grote ringbalk in gewapend beton om de spatkrachten van het gewelf op te vangen en ten slotte de 20 bakstenen bogen en de gewelfvullingen in dunne tegelsteen die de afwerking en overkapping vormen.

In het oculus dat de 20 bogen bij hun kruising vrijlaten, ontstaat een andere ellips, gelijkvormig aan de grote, die wordt overdekt met hetzelfde systeem van gekruiste bogen, hier 10 in aantal; die laten op hun beurt een oculus vrij waarop de lantaarn verrijst.

Op deze foto ziet men het oculus van 10 gekruiste bogen dat werd gevormd voor de aanzet van de lantaarn.

Omdat de ellips zeer langgerekt is, met een verhouding van 34:21, werden de berekenings- en bouwproblemen, die bij een rond gewelf zo eenvoudig zijn, een stuk ingewikkelder.

De structuur van de kerk werd berekend door architect Luis García Amorena, zoals Luis Moya vermeldt in zijn persoonlijke aantekeningen van 1954, waarin hij duidelijk aangeeft wie de berekening maakte.

FOTO VAN DE BUITENSTE RING EN VAN DE BOUW VAN DE GEKRUISTE BOGEN EN HET OCULUS WAAROP DE LANTAARN ZOU VERRIJZEN

Volgens Luis Moya rust het gewelf op 16 gewone steunpijlers met een doorsnede van 2,10 x 1,20 meter en op twee bijzondere, grotere pijlers die er 4 vervangen (de twee gewone die op hun plaats zouden staan en de twee die ontbreken omdat de opening van het priesterkoor dat vereist). Deze grote pijlers dragen een zware boog in gewapend beton, waarop de twee grootste bogen van het gewelf rusten.

De bogen zijn elk 1 meter hoog en 0,5 meter breed; daarvoor werd zowat 90 ton hout gebruikt en gingen er zowat 350.000 bakstenen naar de bogen, op hun plat gemetseld (met het platte vlak horizontaal).

Het gewicht van het gewelf wordt geschat op 2300 metrische ton, die op de ringbalk in gewapend beton rusten

Foto van de buitenste ring met de steunpijlers waarop de bogen rusten

Foto van het detailplan van de buitenste ring, ontwerp van Luis Moya

Fotoreeks van de evolutie van de verschillende bouwfasen van de koepel van de kerk, aan de buitenkant

Fotoreeks van de koepel van de kerk aan de binnenkant, tijdens de bouwfase

Beelden van de koepel vanuit het interieur van de kerk, waarop het geheel van gekruiste bogen na voltooiing duidelijk te zien is

De lantaarn die de kerk bekroont

De lantaarn (grote lantaarn) is een geheel dat dient als tegengewicht voor de spatkracht van de bogen die de koepel dragen. Hij is aan de buitenkant 17 meter hoog en aan de binnenkant 15 meter; het interieur is versierd met mozaïeken in levendige kleuren, die het contrast met de achtergrond van de bakstenen en het blauw van de ruimte tussen de bogen versterken.

Doorsnede van het originele plan van de lantaarn

Foto van de bouw van de lantaarn, waarop de bekroning met de bol en het kruis te zien is, die rusten op een piramide in beton, bekleed met steen.

Volgens Luis Moya weegt de stenen lantaarn die op het gewelf rust 270 ton en heeft hij een lichte wapening in gewapend beton, omdat de windbelasting, die op die hoogte zeer sterk is, dat vereist. Het interieur is met mozaïek bekleed

Het interieur van de lantaarn

Reeks foto's van het interieur van de lantaarn, waarop het grote mozaïekwerk te zien is dat destijds werd uitgevoerd door de grote specialist Santiago Padrós, die ook de muurdecoraties aan de buitenkant van de kerk maakte

Zicht op het interieur met het bekronende koepeltje, waarin het kruis, embleem van het Principado de Asturias, in mozaïek is uitgevoerd

Kopie van het plan van Luis Moya van de koepel, bewaard in de ETSAM in Madrid, met het ontwerp dat Santiago Padrós in mozaïek omzette.

Detailfoto's van het kruis in het koepeltje van de lantaarn, uitgevoerd door Santiago Padrós.

Foto waarop het eindresultaat van het kruis in mozaïek te zien is, te vergelijken met plan I -104

Rafael Morán Rumoroso

info@universidad-laboral-gijon.es