Verzameling oude foto's uit de vroegere archieven van de universiteit, waarop het verloop van de bouwwerken vanaf 1948 te zien is.

Foto's uit de periode 1948-1955 waarop de ontwikkeling van de verschillende fasen van de Universidad Laboral de Gijón te zien is, naarmate de gebouwen verrezen. Er is geen chronologische volgorde, want het gaat erom grotendeels onuitgegeven foto's te tonen van het ambachtelijke metselwerk dat bij de bouw werd toegepast en dat vandaag, met het bouwsysteem van de Universidad Laboral, door het verdwijnen van de ambachten nog moeilijk uit te voeren zou zijn.

De bouw van de landbouwboerderij

Dit is het eerste project dat vanaf juni 1946 werd aangevat, door architect Pedro R. de la Puente en landbouwingenieur Ignacio Chacón, binnen wat het Orfanato Minero werd genoemd en later zou worden omgevormd tot de Universidad Laboral de Gijón. De uiteindelijke doelstellingen van deze boerderij waren enerzijds voedsel te leveren aan de leerlingen die in het architecturale complex zouden verblijven, en anderzijds de toekomstige leerlingen de landbouwtechnieken bij te brengen .

Foto's van de zogenaamde zymothermische kamers, die tot doel hadden al het organisch afval van de stallen en varkenshokken te recycleren om er door middel van gecontroleerde fermentatie landbouwmeststoffen uit te winnen, van groot belang voor de exploitatie van de boerderij zelf.

Diverse details van het ambachtelijke metselwerk dat bij de bouw van de boerderij werd toegepast en dat vandaag nauwelijks nog te herhalen is

Algemeen zicht op de stallen, die het zogenaamde Noord-Amerikaanse model volgen, destijds het beste voorbeeld op het vlak van efficiëntie van de installatie; opvallend zijn de grote silo's voor voeder en bieten.

Algemeen zicht op de boerderij, zo goed als voltooid

Algemeen zicht op de boerderij in aanbouw, maar met de voorste gebouwen bijna voltooid, naast wat de geplande varkenshouderij zou worden

De bouw van de toren

Chronologische reeks over het optrekken van de toren vanaf het begin. Omdat hij op een terrein van slechte kwaliteit staat, adviseerden de eerste studies een fundering op palen met een diameter van 630 mm op een gemiddelde diepte van 9 meter, afgewerkt met een vierkante betonplaat van 19 meter zijde en 1,5 meter hoogte met een gewicht van 1000 ton.

Diverse foto's van de funderingsplaat en de aanzet van de toren

Origineel plan van de paalfundering

Na het heien van de palen

Machines die werden gebruikt voor het boren van de paalgaten

Vanaf het niveau van de funderingsplaat omhoog naar het niveau van de binnenplaats, dat op 40,6 m boven de zeespiegel ligt

Op het niveau van de binnenplaats, voordat met het optrekken van de kerk werd begonnen

De toren rijst en het optrekken van de kerk begint in 1950/51

Constructiedetail van de muurvlakken van de toren.

De bouw van de kerk

Reeks opeenvolgende foto's van de bouw van de kerk

Constructiedetails van de bekleding van de kerkmuren met stenen blokken

Foto's van het voorste deel van de zaal, aan de kant van de centrale binnenplaats.

De bouw van de feestzaal.

De foto's die we tonen, brengen het verloop in beeld van de werken aan het blok met de complexe constructie van de zaal en haar overkapping, evenals van haar prachtige gevel. Het interieur is waaiervormig en het gebogen plafond heeft de bijzonderheid dat het volledig in baksteen is uitgevoerd: de structuur bestaat uit een bundel verlaagde bogen met een overspanning van 22 meter, waarbij het metselwerk onbekleed werd gelaten en nadien bepleisterd met cementmortel en in olieverf geschilderd. Zo verkreeg men de geluidsabsorptie en -reflectie die voor dit plafond waren berekend, en bovendien een vlak oppervlak dat later door de Sevillaanse schilder Enrique Segura al fresco werd beschilderd.

Om de foto's die we hierna tonen over de overkapping van de feestzaal goed te begrijpen, laten we een prachtige doorsnedetekening van de zaal zien, waarop we met de letters A,B,C,D de plaats hebben aangeduid van de balken op de foto's uit die tijd, met allerlei details.

Op deze foto's ziet men de details van de 3 bogen, vóór de overkapping van het plafond van het toneel, die we op het plan met de letter ( A ). aanduiden.

Vóór de uitvoering van de 3 bogen werd de afwerking van het toneel in zandsteen gerealiseerd, zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant van het toneel, dat weinig diep maar zeer breed is; de achterwand is een groot bakstenen gewelf

Foto's en details van de 18 bakstenen bogen volgens detail ( C ) van de eerste doorsnedetekening; ze steunen aan het ene uiteinde op een betonbalk aan de toneelopening ( B ) en aan het andere op een vlak gelegde balk die het plafond van de hele vestibule vormt, detail van de doorsnedetekening ( D ).

Volgens leidend architect Luis Moya werden de berekeningen van de structuur van de feestzaal uitgevoerd door architect Manuel Thomas, specialist in de berekening van bakstenen gewelfstructuren en tongewelven in platte baksteen (opgebouwd uit lagen volle baksteen en dunne tegelstenen). Manuel Thomas stond in voor de controle van de buigzaamheid en de mechanische weerstand van deze boogsystemen, die de conventionele technieken van die tijd uitdaagden doordat ze geen grote bekistingsbogen nodig hadden.

Daarnaast werkten ook de rekenkundige architect Luis García Amorena en ingenieur Juan Moya Blanco mee aan de berekeningen van de feestzaal.

Zichten op de steunbalk, detail ( B ) van het plan, waarop de 18 bogen aan de toneelopening van het theater rusten.

Zicht op de houten structuur van de bekistingsboog voor de bouw van een van de 18 bogen van de feestzaal

Zicht op de complexe stellingen voor de uitvoering van de 18 bogen die het plafond van de feestzaal vormen.

Hellend vlak plafond aan de toneelopening, waarop de schilder Enrique Segura de schildering van het frontispice uitvoerde die we hieronder tonen

Foto uit 1953 waarop de stelling nog te zien is van waarop de schilder Enrique Segura het fresco van het frontispice uitvoerde

Uitvoering van de eerste boog en zijn aansluiting tegen de balk van de toneelopening, detail ( B )

Detailfoto's van de bouw, waarop de bakstenen opbouw van de bogen van de feestzaal te zien is

DE GROTE GEVEL van de feestzaal.

De gevel van de Aula Magna heeft ongeveer dezelfde breedte en hoogte als het Parthenon en bestaat uit twee zuilenordes, Dorisch onderaan en Korinthisch erboven. Volgens Luis Moya volgde hij het overeenkomstige Griekse type, dat bekend is door twee bewaarde voorbeelden: de Marktpoort van Milete en de Bibliotheek van Efeze

Begin van de werken aan de gevel van de Aula Magna

Verloop van de bouw van de hoofdgevel van de Aula Magna

Verschillende fasen van de bouw van de hoofdgevel van de Aula Magna

Gevel in aanbouw, nog niet voltooid, waarop zelfs al de zes beelden van beeldhouwer Florentino Trapero te zien zijn. Die werden later vervangen door dezelfde figuren, maar dan zittend, omdat leidend architect Luis Moya ze te slank vond. Uiteindelijk werden ze in de jaren 80 verplaatst en opnieuw opgesteld boven de zuilen van het gebouw van het Patronato en boven die van het directiegebouw op de centrale binnenplaats.

Rafael Morán Rumoroso

info@universidad-laboral-gijon.es