Haar breedte en hoogte zijn die van de gevel van het Parthenon. Ze bestaat uit twee zuilenordes, Dorisch onderaan en Korinthisch erboven, en volgt het overeenkomstige Griekse type, dat we kennen door twee bewaarde voorbeelden: de Marktpoort van Milete en de Bibliotheek van Efeze. Beide ontlenen hun compositie, zo neemt men nu aan, aan oudere modellen, mogelijk uit de vijfde eeuw voor Christus.

De gevel wordt ten slotte bekroond met het wapen van Spanje (van 7,80 meter) van beeldhouwer Manuel Laviada en met de zes zittende beelden van Francisco de Quevedo, Miguel de Cervantes, Lope de Vega, Calderón de la Barca, Moratín en Tirso de Molina.

Bibliotheek van Celsus in Efeze, het vroegere Klein-Azië (vandaag Turkije)

Marktpoort van Milete in het Pergamonmuseum in Berlijn

Grote gevel van de Aula Magna aan de centrale binnenplaats, in het midden van de noordzijde van het centrale plein

FOTO'S UIT DE JAREN 50, VOLOP TIJDENS DE BOUW VAN DE HELLENISTISCHE GEVEL VAN DE AULA MAGNA

De vroegere feestzaal

Zoals Luis Moya de Aula Magna (theater) in 1954 beschrijft, is de vorm die voor Gijón werd gekozen de gebruikelijke voor theaters waar goede omstandigheden om te horen en te zien vereist zijn, evenals een korte afstand van het toneel tot de verste plaats. Dat laatste is noodzakelijk in theaters waar, zoals hier, alle plaatsen van dezelfde categorie moeten zijn. Hier bedraagt de afstand van de laatste plaats tot het midden van de toneelopening 30 meter en tot de achterkant van het toneel 41 meter, wat zeer dicht bij het toelaatbare maximum voor theaters van deze soort ligt en, net als in de kerk, een bijzondere inrichting van wanden en plafonds vereist opdat het geluid goed overkomt, want die afmetingen overschrijden het normale bereik van de stem zonder klankversterking.

De zaal biedt plaats aan 1600 personen, verdeeld over de parterre (950), de logeverdieping voor bezoekers of genodigden en het amfitheater. Op het niveau van dat laatste bevindt zich de receptiezaal, die de hele travee van de hoofdverdieping beslaat. De drie verdiepingen van de Aula zijn met elkaar verbonden door twee hoofdtrappen en twee secundaire trappen.

Foto van de Aula Magna in haar oorspronkelijke staat, met de grote muurschildering van Enrique Segura

De zaal is waaiervormig en het plafond is gebogen om het minimale volume te verkrijgen dat voor een goede akoestiek wenselijk is . Het gebogen plafond heeft de bijzonderheid dat het bestaat uit 18 bakstenen bogen met een overspanning van 22 meter, waarbij het metselwerk onbekleed werd gelaten

Oude foto van de vestibule met de toegangstrappen

Dezelfde foto (vandaag) van de vestibule

De wijzigingen die in de periode 2005/2008 werden uitgevoerd om de feestzaal tot een hedendaags theater om te vormen

In 2000 zag de regering van het Principado de Asturias de noodzaak in van een plan voor de Universidad Laboral de Gijón, om zo tot een volledig herstel te komen van dit complex, een bijzonder onderdeel van het Asturische erfgoed.

Vervolgens werd een ideeënwedstrijd uitgeschreven met als doel voorstellen te selecteren om de renovatie en aanpassing aan te pakken en de onderbenutting van de gebouwen van de Universidad Laboral de Gijón terug te dringen, gezien hun groot architecturaal, cultureel en historisch belang.

In de studie werden negen interventiesectoren afgebakend, waaronder die van het theater.

Er moet op gewezen worden dat het theater vóór de verbouwing er zeer verwaarloosd en onverzorgd bij lag, want het onderhoud was de laatste twintig jaar zo goed als onbestaande geweest en in die jaren was het minstens negen jaar gesloten. Daardoor ging het interieur van het theater, en vooral de muurschildering, zeer snel achteruit.

Bij de verbouwing werden in essentie de groepen van vier zuilen aan de zijkanten van het toneel gedemonteerd, om een volledig zicht op het nieuwe toneel mogelijk te maken.

De verbouwing heeft de vroegere feestzaal omgevormd tot een hedendaags theater, met een toneel dat geschikt is voor allerlei voorstellingen.

Het verdwijnen van dat alles en van de muurschildering van het frontispice, samen met de volledige vernieuwing van het toneel en de toneeltoren, heeft tegelijk een de-ideologisering van het theater betekend.

Foto van vóór de verbouwing van het theater, waarop de muurschildering te zien is met een bescherming om te verhinderen dat delen van het plafond met de schildering zouden neervallen. Het theater was de laatste negen jaar gesloten geweest, wat tot een ernstige achteruitgang van de schildering leidde. Vóór het begin van de werken waren er barsten en zeer grote losgekomen zones, met talrijke vastgespijkerde elementen om verdere afbrokkeling te voorkomen.

Op deze vergrote foto ziet men het grote aantal vastgespijkerde hoekprofielen ( witte horizontale lijnen ) in de muurschildering, die toen al op een ernstige achteruitgang wees en liet vermoeden dat de schildering niet meer te redden was

Vier momenten van de werken in het interieur voor de omvorming van de Aula Magna tot een hedendaags theater

Foto's van de eindtoestand van het theater na de verbouwing, waarop het houten deel van het plafond te zien is dat de vroegere muurschildering bedekt.

"Volgens de Consejería de Cultura van het Principado werd de muurschildering bewaard en beschermd in de staat waarin ze zich vóór de verbouwingswerken bevond "

Achterste zone (noord), waar de uit het theater verwijderde zuilen werden geplaatst

Detail van de houten afwerking die de muurschildering van het theater verbergt

Het omstreden deel van de verbouwing van het theater (DE TONEELTOREN)

OORSPRONKELIJKE TONEELTOREN VAN DE Aula Magna, het vroegere theater

Afbraak van de OORSPRONKELIJKE TONEELTOREN

Omstreden buitenafwerking van de TONEELTOREN

Omstreden buitenkant van de TONEELTOREN, die de stenen afwerking van het gebouw doorbreekt

Foto waarop te zien is hoe slecht de kubus, bekleed met een modern materiaal dat niets te maken heeft met de zandsteen van het ensemble, in het geheel past

Los van de vraag of de toneeltoren al dan niet nodig was voor het project van wijziging, modernisering en aanpassing tot een hedendaags theater, richt de zwaarste kritiek zich op de afwerking ervan. Die had volgens ons de algemene textuur van het geheel, dat in zandsteen afgewerkt blijft, moeten voortzetten in plaats van een breuk te veroorzaken in de uiterlijke esthetiek van het architecturale ensemble, zoals uiteindelijk gebeurde.

Oude doorsnedetekening van het theater met de oorspronkelijke toneeltoren uit de jaren 50 van de vorige eeuw

Moderne doorsnedetekening van het theater met de nieuwe toneeltoren die werd gebouwd

Algemene foto waarop het storende effect van de toneeltoren op het architecturale ensemble te zien is

Luchtfoto van de oorspronkelijke noordgevel, met de oorspronkelijke toneeltoren

Rafael Morán Rumoroso

info@universidad-laboral-gijon.es