Zoals architect Luis Moya het beschreef, volgt men vanuit Gijón een weg langs de zuidgevel, rond de sportvelden, met zicht op de grote massa's van de residentie, de klaslokalen, de residentie voor oud-leerlingen en de zomeruniversiteit, beheerst door de toren en de kerk. De terrassen en de grote muren van de frontons, die aan deze kant de basis van het gebouw vormen, bereiden de toeschouwer geleidelijk voor op de overgang van het beschouwen van de open ruimte van de vallei naar het architecturale werk.

Wanneer de bezoeker aankomt en naar links draait, staat hij tegenover de hoofdgevel (oost). Die is hier laag en eenvoudig, maar de ingangstoren heeft daarentegen enorme afmetingen, zoals past bij het gebouw, en zijn ligging beschut hem tegen de hinderlijke winden.

De hoofdgevel is asymmetrisch uitgewerkt, zowel in de lengte als in de hoogte. Deze twee asymmetrische volumes worden gearticuleerd door de poorttoren.

De monumentale ingang bestaat uit een poorttoren met een rondboog, die teruggaat op de Romeinse traditie van de triomfboog. Daarboven staat een volume in de vorm van een opengewerkt tempeltje met rondboogarcades, dat uitloopt in een pinakel.

Wat de texturen van de gevel en in het algemeen van het hele gebouw betreft, met breuksteenmetselwerk in ruw bewerkte zandsteen en leien daken, verwijzen ze naar de klassieke herreriaanse stijl, waarvoor Luis Moya een grote voorliefde had.

Twee foto's van de ingang aan de binnenkant, waarop de grootsheid van deze boog goed tot uiting komt.

Rafael Morán Rumoroso

info@universidad-laboral-gijon.es