Architect Luis Moya beschrijft in zijn persoonlijke aantekeningen zijn idee voor het interieur van de kerk, uitgaande van de aanwezigheid van 1000 leerlingen en hun leraren. Daarvoor was een kerk van grote afmetingen nodig, waar iedereen in goede omstandigheden moest kunnen zien en horen; bovendien moesten zuilen, pijlers en hinderlijke decoratieve elementen worden geweerd.
Rekening houdend met het voorgaande komt het altaar onder een baldakijn, met priesterkoor en triomfboog, ambonen en zangerskoor, een ruim schip en bovengalerijen. De wijziging aan deze oorspronkelijke basilicale opstelling bestaat erin dat de muren van het schip en de galerijen gebogen werden, zodat de rechthoekige vorm van die oude schepen tot een ellips werd omgevormd
Het schip is een ellips van 40,80 meter lang en 25,20 meter breed, overdekt door een bakstenen gewelf van 20 gekruiste bogen, waarop de gewelfvullingen rusten die als afsluiting de ruimte tussen de ribben van een gewelf overdekken.


Volgens Luis Moya is de hoofdkapel ruim en ligt ze zeer hoog boven de vloer van het schip, zoals in El Escorial. Het altaar zou onder een baldakijn komen ( dat nooit werd gerealiseerd ) en er zouden twee ambonen zijn, boven de deuren naar de trappen die naar de crypte afdalen. Die is volledig in baksteen, dus muren, pijlers en gewelven, en strekt zich onder het schip uit van het midden tot het hoofdaltaar
Er zijn vier altaren, in grote nissen die eveneens zeer hoog boven het schip liggen. Het orgel en de zangerstribune zouden twee tribunes aan weerszijden van de boog van het priesterkoor innemen, en elk daarvan zou zich bovendien voortzetten in een andere tribune binnen het priesterkoor.
Kopie van het plan, met een van de 4 zijaltaren in het interieur


Montage op basis van een foto uit 1970, nadat in mei 2024 in het archief van de ETSAM het originele ontwerp werd ontdekt van het baldakijn dat Luis Moya voor de kerk van de U.L. van Gijón ontwierp.
Dit zicht geeft ons een idee van wat de architect voor ogen had toen hij schreef dat het altaar onder een baldakijn zou komen




Op de kopie van het originele plan van een van de zijkanten, die we hieronder tonen, zijn de twee openingen voor de altaren en de twee openingen voor de biechtstoelen duidelijk te zien. Bovendien toont dit plan duidelijk de ornamentiek die in mozaïek was voorzien in de bovenste delen van de biechtstoelen en de zijaltaren.


Op deze foto van het interieur van de kerk zien we duidelijk het geheel van de lege nissen, evenals de ruimte ertussen, die met mozaïek bekleed zou worden maar door de stillegging van de werken in 1957 niet werd uitgevoerd.
In het hoofdstuk dat we op deze website aan niet-uitgevoerde ontwerpen hebben gewijd (de onvoltooide binnenkerk), analyseren we de delen die niet werden uitgevoerd, op basis van de tekeningen van Luis Moya en de offertes die we in het Archivo Histórico de Asturias terugvonden. Die werden destijds gezamenlijk ingediend door de Sevillaanse schilder Joaquín Valverde en mozaïekspecialist Santiago Padrós, en daarin worden de details van de binnendecoratie van de hele kerk duidelijk beschreven.


Hoe architect Luis Moya de binnenellips van de kerk tekende












GRONDPLAN MET DE BINNENELLIPS IN HET ROOD
CONSTRUCTIE VAN DE CIRKELS DIE DE 2 SEGMENTEN BOVENAAN EN ONDERAAN OPLEVEREN
CONSTRUCTIE VAN DE CIRKELS DIE DE 2 MIDDELSTE SEGMENTEN OPLEVEREN
CONSTRUCTIE VAN DE CIRKELS DIE DE 2 BOVENSTE SEGMENTEN OPLEVEREN
CONSTRUCTIE VAN DE CIRKELS DIE DE 2 ONDERSTE SEGMENTEN OPLEVEREN
MONTAGE VAN DE 8 SEGMENTEN DIE DE BINNENELLIPS VAN DE KERK VORMEN
Op plan I. 3 zien we dat in het grondplan van de kerk een reeks markeringen staat die dienen om, door het tekenen van de bijbehorende cirkels, de deelsegmenten te construeren; die maken uiteindelijk het tekenen van de ellips mogelijk, waaruit de definitieve vorm van de kerk rond die elliptische vorm voortkwam
Rafael Morán Rumoroso
info@universidad-laboral-gijon.es

